مقایسه طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی دویدن در کودکان دارای عارضه سربه جلو و همسالان سالم - امیرعلی جعفرنژادگرو; حامد شیخعلی زاده; میلاد علیپور ساری نصیرلو (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2020)
مقدمه و اهداف آسیب های مرتبط با دویدن علت های مختلفی را دارا هستند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی طیف فرکانس نیروهای عکسالعمل زمین در کودکان دارای عارضه سربهجلو و همسالان سالم آنها طی فاز استقرار دویدن میباشد. مواد و روش ها 28 کودک پسر به ترتیب در دو گروه سالم (تعداد=16 نفر) و سربهجلو (تعداد=12 نفر) قرار گرفتند. دو سیستم صفحه نیرو کیستلر (نرخ نمونهبرداری: 1000 هرتز) جهت ثبت نیروهای عکسالعمل زمین طی دویدن با پای برهنه استفاده شد. از آزمون آماری t مستقل جهت تحلیل آماری استفاده شد. سطح معناداری برابر 05/0 بود. یافته ها نتایج مطالعه حاضر نشان داد که سرعت دویدن در کودکان دارای عارضه سربهجلو در مقایسه با گروه کنترل کمتر میباشد (001/0>P). تعداد هارمونیهای لازم برای رسیدن به 95 درصد انرژی سیگنال در مولفهی نیروی عکسالعمل زمین در پای غالب در گروه سالم نسبت به گروه سربهجلو بزرگتر بود (001/0=P؛ اندازه اثر متوسط). محتوای فرکانس با توان 5/99 درصد تعداد هارمونی های ضروری مولفهی گشتاور آزاد در پای غالب در گروه سربهجلو بیشتر بود (005/0=P؛ اندازه اثر بزرگ). سایر مولفههای طیف فرکانس نیروی عکسالعمل زمین طی دویدن تفاوت معناداری را بین دو گروه نشان نداد (05/0<P). نتیجه گیری با توجه به پایین بودن سرعت دویدن در کودکان دارای عارضهی سربهجلو، میزان فرکانس پایین نشاندهنده نوسان کمتر مرکز ثقل میباشد. این تغییر سرعت و فرکانس پایین هنگام دویدن، نشاندهنده کاهش کارایی مکانیکی کودکان دارای عارضه سربهجلو است.