پردازش شنیداری و درک گفتار در کاربران سالمند سمعک و نقش آموزش و تربیت شنوایی در بهبود آن - کریم ستاری; نریمان رهبر; محسن احدی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2020)
مقدمه و اهداف پیرگوشی به کمشنوایی دوطرفه متقارنی اطلاق میشود که در نتیجه کهنسالی حاصل میشود و اکثر افراد بالای 70 سال را متاثر میکند و اثرات آن در فرکانس های بالا که در درک گفتار اهمیت دارند، بیشتر میباشد. این کم شنوایی پیشرونده با ویژگیهایی همچون تغییر آستانه ادیومتریک و مشکلات درک گفتاری در محیط های نویزی مشخص می شود. مشخص گردیده است که عوامل شناختی از قبیل توجه، حافظه کاری و سرعت پردازش اطلاعات نیز بهطور قابل توجه ی در درک گفتار در نویز و در سکوت نقش دارند. هرچند سمعک شنوایی فرکانسی را تقویت میکند، اما نمی تواند نقایصی را که در پردازش زمانی شنوایی رخ میدهد، جبران نماید. راهکار دیگر در این موارد استفاده از تربیت شنوایی میباشد.آموزش شناختِ شنوایی-محور می تواند تا حدودی نقایص وابسته به سن در پردازش زمانی در مغز را بازسازی نماید و این ساختپذیری به نوبه خود منجر به بهبود مهارتهای درکی و شناختی شود. مواد و روش ها در مقاله مروری حاضر برخی مباحث مطرح شده در خصوص پردازش زمانی شنوایی و درک گفتار در سالمندان و نیز نقش تقویت و آموزش در آنها در مقالاتی از بانک های اطلاعاتی Scopus، PubMed ، Google Scholar، Science Direct از سالهای 1971 تا 2019 انتخاب و بررسی شدند. نتیجه گیری با توجه به مشکلات پردازش شنیداری و ضعف درک گفتار در محیط های پرسروصدا در سالمندان کم شنوا و نیز اثر آموزش در افزایش توانایی های درک شنوایی در کهنسالی، در درمان مشکلات ارتباطی این افراد، ارزیابی اولیه از پردازش شنوایی مرکزی و تربیت شنوایی را باید به عنوان یک اصل مد نظر قرار داد. نقش شنوایی شناسان در فهم و درک اهمیت تربیت شنوایی و معرفی آن به عنوان قسمتی از برنامه تجویز سمعک در سالمندان کم شنوا بسیار حائز اهمیت است.