اثربخشی آرام سازی پیشرونده عضلانی بر پریشانی روان شناختی زنان مبتلا به ام.اس - شهربانو طبرسی; محمدمهدی ذاکری; رویا رضاپور; لقمان ابراهیمی (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2018)
مقدمه و اهداف مزمن بودن ماهیت بیماری مولتیپل اسکلروزیس، نداشتن پیش گهی و درمان قطعی و درگیر ساختن فرد در سنین جوانی باعث ایجاد مشکلات روان‌شناختی متعددی در بیماران می‌گردد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی بر پریشانی روان‌شناختی بیماران مبتلا به ام.اس بود. مواد و روش ها در پژوهش شبهآزمایشی حاضر با پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل، از میان کلیه زنان مبتلا به ام.اس عضو انجمن ام.اس شهرستان بهشهر (80 نفر) تعداد 30 نفر با توجه به معیارهای ورود به پژوهش و به ‌طور تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت آموزش تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی به مدت 8 جلسه 30 دقیقه‌ای قرار گرفتند.همه بیماران در دو مرحله پیش از درمان و پس از درمان به وسیله مقیاس اضطراب و افسردگی بیمارستانی (HADS) و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌ها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه‌ و تحلیل شد. یافته ها نتایج حاصل از تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها حاکی از اثربخشی آموزش تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی در کاهش پریشانی روان‌شناختی بیماران گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بود (01/0P<). نتیجه گیری تکنیک آرامسازی پیشرونده عضلانی همراه با ریلکسیشن از طریق تاثیرات عمیق بر سیستم اعصاب خودمختار موجب ایجاد وضعیت آرامش عمیق و افزایش توانایی فرد در تطابق با عوامل استرس‌زا میشود؛ لذا تخصصی کردن و تقویت برنامه های درمانی برای درمان و بهبود بیماران مبتلا به ام.اس با توجه به بررسی نوع استرسها و اضطراب ها و منابع‌شان را در ایشان می‌طلبد.