اعتباریابی ابزار صلاحیت‌های یادگیری مادام‌العمر دانشجویان در عصر دیجیتال - محسن آیتی; ثریا رودی علی آبادی; محمد علی رستمی نژاد (Shahid Chamran University of Ahvaz, 2019)
تشخیص صلاحیت‌های یادگیری مادام‌العمر دانشجویان حائز اهمیت است. برای این هدف ابزارهایی چون نگرش به یادگیری مادام‌العمر، ویژگی یادگیرنده مادام‌العمر و سواد یادگیری مادام‌العمر وجود دارد و در همین راستا دسترسی به ابزار ایرانی سنجش صلاحیت‌های دانشجویان در عصر دیجیتال ضرورت می یابد. هدف پژوهش، بررسی ساختار عاملی و پایایی ابزار صلاحیت یادگیری مادام‌العمر Uzunboylu & Hürsen (2011) بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و از نوع کاربردی است. جامعه پژوهش شامل 12000 نفر دانشجویان دانشگاه بیرجند بوده و 300 نفر به عنوان نمونه به شیوه خوشه‏ای انتخاب شدند. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی شش مؤلفه صلاحیت‌های یادگیری مادام‌العمر را شناسایی کرد که 46/49 درصد از واریانس سازه صلاحیت‌های یادگیری مادام‌العمر را تبیین می‌کرد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نیز 42 گویه یادگیری مادام‌العمر را در 6 عامل با استفاده از شاخص‌های برازندگی مناسب از یکدیگر تفکیک کرد. شاخص‌های نیکویی برازش، شامل شاخص RMSEA، 051/0 و شاخص‌های GFI و CFI به ترتیب 96/0 و 85/0 بود. ضریب آلفای کرونباخ کل ابزار 91/0 و برای خرده مقیاس‌های خودمدیریتی، یادگیری چگونگی یادگیری، ابتکار و کارآفرینی، صلاحیت دیجیتال، کسب اطلاعات و تصمیم‌گیری بین 66/0 تا 85/0 بود؛ درنتیجه مقیاس صلاحیت یادگیری مادام‌العمر مقیاسی روا و پایا برای شناسایی صلاحیت‌های دانشجویان است. محاسبه همبستگی بین خرده‌مقیاس‌های نسخه فارسی و نمره کل مقیاس، ضریب 68/0 تا 88/0 را نشان داد. به‌این‌ترتیب هر شش خرده مقیاس، همبستگی بالایی با نمره کل مقیاس دارد. با توجه به نتایج مطالعه، از مقیاس حاضر می‌توان برای سنجش صلاحیت برای یادگیری مادام‌العمر استفاده نمود.