مقایسه تعادل و کارایی سیستم بینایی و سیستم دهلیزی در کنترل پاسچر بین شناگران و فوتبالیست‌ها و غیرورزشکاران - نسترن طالبی; هومن مینونژاد; شهناز شهربانیان; محمد هانی منصوری (Shahid Beheshti University of Medical Sciences, 2020)
مقدمه و اهداف تعادل، توانایی حفظ مرکز ثقل در محدوده سطح اتکا تعریف میشود. با توجه به اهمیت تعادل در فعالیت های ورزشی و پیشگیری از آسیب، جای پرسش است که آیا عواملی نظیر شرکت مستمر در فعالیت های ورزشی و ماهیت آن رشته ورزشی می تواند باعث ایجاد تفاوت در کارایی سیستم های حسی درگیر در کنترل پاسچر شود یا خیر. هدف از تحقیق حاضر مقایسه تعادل ایستا، پویا و سهم سیستم های حسی درگیر در کنترل پاسچر فوتبالیست ها، شناگران و غیرورزشکاران است. مواد و روش ها به این منظور سه گروه همگن متشکل از30 شناگر، 30 فوتبالیست و 30 غیرورزشکار طبق پروتکل اصلاح شده CTSIB با محاسبه مرکز فشار اعمال شده بر کف پا بر روی سیستم تعادل سنج بایودکس مورد ارزیابی قرار گرفتند. به منظور انجام تجزیه و تحلیل داده های آماری و نیز مقایسه بین گروهی از روش آنالیز واریانس یکطرفه با SPSS ورژن 24 و سطح معناداری 05/0≤P استفاده گردید. یافته ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد تعادل پویای فوتبالیستها و شناگران بهتر از غیرورزشکاران میباشد. بین تعادل ایستای سه گروه اختلاف معناداری وجود نداشت (P≥0/05). کارایی سیستم حسی بینایی در فوتبالیست ها و شناگران بهتر از غیرورزشکاران بود و کارایی سیستم دهلیزی شناگران از فوتبالیستها و غیرورزشکاران بهتر بود  (P≤0/05). نتیجه گیری شرکت مستمر در رشته ورزشی شنا باعث افزایش کارایی سیستم بینایی و دهلیزی و شرکت مستمر در رشته ورزشی فوتبال باعث افزایش کارایی سیستم بینایی و حسی-پیکری شده است. توصیه میشود شناگران در تمرینات تعادلی خود علاوه بر کارایی سیستم دهلیزی به کارایی سیستم حسی-پیکری و فوتبالیست ها نیز در تمرینات تعادلی خود افزایش کارایی سیستم دهلیزی را به علاوه کارایی سیستم حسی-پیکری در نظر داشته باشند.