YATAĞA BAĞIMLI HASTALARDA BASINÇ YARASI GELİŞME RİSKİ VE HEMŞİRELERİN BU HASTALARA UYGULADIKLARI ÖNLEYİCİ BAKIM - Hatice Tel; Dilek Özden; Perihan Güneş Çetin (Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Derneği, 2006)
Amaç: Bu çalıșma serebrovasküler hastalığı olan, yatağa bağımlı bireylerde basınç yarası gelișme riskinin ve hemșirelerin bu hastalarda uyguladıkları önleyici bakımın belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıștır. Gereç-Yöntem: Çalıșma Șubat 2001-Șubat 2002 tarihleri arasında, bir üniversite hastanesinin Nöroloji Yoğun Bakım Kliniği ve Nöroșürirji - Anestezi Yoğun bakım ünitelerinde yapıldı. Belirtilen tarihler arasında SVH tanısı ile yatan hastalardan 320 18 yaș ve üzerinde olan, hastaneye yatıșında basınç yarası gelișmemiș olan ve klinikte en az 14 gün süreyle izlenmiș olan 46 birey araștırmanın örneklemini olușturdu. Hastalar hastaneye yattıkları ilk 24 saat içinde değerlendirildiler ve her hasta 14 gün süreyle izlendi. Verilerin toplanmasında tanımlayıcı özellikler formu, Braden risk değerlendirme ölçeği ve hemșire gözlem formlarındaki kayıtlar kullanıldı. Elde edilen veriler yüzdelik dağılım, ki kare ile değerlendirildi. Bulgular ve Sonuçlar: Hastaların %63.0'ünün 29/46 basınç yarası gelișmesi açısından yüksek risk grubunda olduğu, %41.0'inde 19/46 basınç yarası geliștiği saptandı. Yaș ile basınç yarası gelișimi arasında anlamlı ilișki olduğu belirlenirken p 0.05 saptandı. Basınç ülserlerinin %71.0'inin 17/24 vücudun alt yarısında geliștiği, %63.0'ünün 15/24 hastaneye yatıșın 2-5. günlerinde ortaya çıktığı saptandı. Hastalarda basınç yarası gelișme riski yüksek olmasına karșın hemșirelerin basınç yarasını önleyici girișimleri düzenli olarak uygulama oranlarının düșük olduğu, hemșirelerin en fazla düzenli olarak yaptıkları uygulamaların hekim isteminde yazılan hidrasyon ve besin desteği sağlama uygulamaları olduğu, bağımsız hemșirelik uygulamalarının düzenli yapılma oranın düșük olduğu saptandı