بررسی اثرات گسترش اتوبوس های تندرو شهری بر ترافیک و آلودگی هوا با استفاده از مدل(EMME/2) و(IVE). (مطالعه مووردی: خط شماره 10 مسیر برگشت دانشگاه آزاد به سمت میدان آزادی) - خسرو اشرفی; مهدی فاتحی; محمد پوته ریگی (Mashhad University of Medical Sciences, 2018)
زمینه و هدف: در این پژوهش با استفاده از نرم‌افزار IVE میزان انتشار آلاینده‌های معیار، آلاینده‌های خطرناک و گاز‌های گلخانه‌ای در مسیر مورد نظر برای دو سناریو وجود و عدم وجود اتوبوس‌های تندرو شهری برای خط شماره 10 در طول 12 ساعت محاسبه گردید مواد و روش ها: جهت رسیدن به این هدف ابتدا حجم ترافیک وسایل نقلیه در دو سناریو وجود و عدم وجود اتوبوس‌های تندرو شهری توسط مدل به‌ دست می‌آید؛ و در ادامه پس از محاسبه الگوی رانندگی با اندازه‌گیری میدانی، بررسی کیفیت سوخت و محاسبه نوع ناوگان عبوری مسیر مورد نظر میزان انتشار آلاینده‌های تولیدی هر یک از وسایل نقلیه با استفاده از مدل (IVE) به‌ دست می‌آید؛ و در نهایت میزان انتشار آلودگی ناشی از منابع متحرک در این دو سناریو مقایسه شده است تا میزان اثربخشی استفاده از سیستم اتوبوس‌های تندرو به دست آید. یافته ها: براساس نتایج در مقایسه دو سناریو وجود BRT برای آلاینده مونو کسید کربن موجب کاهش kg 92/134 در طول 12 ساعت اندازه گیری شده هم چنین آلاینده ترکیبات آلی فرار kg13/5 کاهش یافته است. آکسید های نیتروژن kg 8/. واکسیدهای گوگردkg97/. افزایش داشته است. همچنین مقادیر آلاینده ذرات معلقkg 48/. و نیز مقادیر بنزن kg48/. کاهش یافته ؛ وجود BRT برای مقایسه دو سناریو گاز گلخانه ای دی اکسید کربن موجب کاهش kg 197/4361 در طول 12 ساعت اندازه گیری شده است. همچنین تاثیر به کار گیری BRT موجب کاهش kg37/. اکسید نیتروس و kg86/6 متان در طول این مدت شده است. نتیجه گیری: با استفاده یافته های تحقیق؛ الگوی رانندگی، حجم تردد دو متغیر مهم در IVE هستند. آلاینده مونو اکسید کربن و آلاینده ترکیبات آلی فرار بیشتر از ناوگان سواری منتشر می شود. در انتها وجودBRT موجب کاهش شدید دی اکسید کربنشده که اصلی آلاینده گاز گلخانه ای به شمار می آید.