Prisoners' Alienation and Lack of Contact with Relatives - Aneta Jarzębińska (Nicolaus Copernicus University in Toruń, 2020)
Wyobcowanie osób odbywających karę pozbawienia wolności z kontaktów z bliskimi W Polsce nie istnieją badania na temat tego, z kim spośród bliskich kontaktują się skazani oraz jakie formy przybierają te kontakty. Poznanie tych faktów było celem badania ankietowego, w którym uczestniczyło 478 mężczyzn odbywających karę pozbawienia wolności w jednym z pięciu zakładów penitencjarnych. Zbadano również, jak na strukturę kontaktów skazanych z bliskimi wpływa recydywa penitencjarna. Ustalono, że większość uwięzionych mężczyzn miała kontakt z bliskimi, zwykle w formie rozmów telefonicznych, oraz że źródłem tych kontaktów najczęściej była matka. Odsetek utrzymujących kontakt z przynajmniej jedną bliską osobą był wyższy dla uczestników badania, dla których aktualny pobyt w zakładzie karnym był pierwszym niż dla recydywistów penitencjarnych. Kiedy jednak pogrupowano populację recydywistów w zależności od liczby pobytów w zakładzie karnym (dwa, trzy oraz cztery i więcej pobytów) okazało się, że najwyższy odsetek posiadających kontakt z bliskimi odnotowano w subpopulacji pozbawionych wolności po raz trzeci. Zauważono, że wraz ze wzrostem liczby pobytów w zakładzie karnym zmieniała się struktura źródeł i form kontaktów z bliskimi. Zmniejszyła się liczba skazanych deklarujących kontakt z matką, ojcem i żoną. Względnie stabilny był odsetek utrzymujących kontakt z partnerką, natomiast wzrost odnotowano w odniesieniu do kontaktów z potomstwem, co jednak dotyczyło wyłącznie rozmów telefonicznych. Ostatecznie wykazano, że odsetek posiadających kontakt z choćby jedną osobą na wolności jest najwyższy wśród odbywających wyrok po raz pierwszy, a najniższy wśród multirecydywistów, oraz że multirecydywiści mają najmniej źródeł i mniej form kontaktu ze wszystkich wyróżnionych w badaniu subpopulacji.